Początkowo sądził, że dziewczyna jest po prostu bardzo nieśmiała, ale kiedy wreszcie zostali sami, mężczyzna ostrożnie uniósł jej welon. Gdy zobaczył twarz swojej świeżo poślubionej żony, znieruchomiał z szoku 😮
Rajiv miał dwadzieścia osiem lat i wychował się w rodzinie, w której wciąż przestrzegano wielu dawnych tradycji.
Kiedy rodzice oznajmili mu, że znaleźli dla niego odpowiednią kandydatkę na żonę, nie zaprotestował. Dziewczyna miała na imię Ananya, liczyła dwadzieścia cztery lata, pracowała jako nauczycielka i mieszkała z rodzicami w innym mieście.
Zgodnie ze zwyczajem obowiązującym w obu rodzinach przyszli małżonkowie mogli przed ślubem ze sobą rozmawiać, jednak Rajiv nie powinien zobaczyć twarzy swojej przyszłej żony.
Początkowo wydawało mu się to dość dziwne, lecz z czasem telefoniczne rozmowy z Ananyą stały się nieodłączną częścią jego codzienności. Rozmawiali niemal każdego wieczoru, opowiadając sobie o pracy, swoich rodzinach oraz planach na wspólną przyszłość.
Rajiv coraz bardziej pragnął zobaczyć dziewczynę, której głos zdążył już stać się dla niego tak znajomy, jednak postanowił uszanować tradycję i poczekać aż do dnia ślubu.
Wreszcie nadszedł długo wyczekiwany dzień.
Kiedy Ananyę wprowadzono do sali, jej twarz była całkowicie zasłonięta długim różowym welonem. Rajiv uśmiechnął się na widok swojej przyszłej żony, lecz niemal natychmiast zauważył coś niepokojącego.
Jej dłonie drżały, a za każdym razem, gdy któraś z krewnych próbowała poprawić jej welon, dziewczyna natychmiast chwytała materiał przy twarzy, jakby za wszelką cenę chciała zapobiec jego odsunięciu.
Rajiv uznał, że to zwykły stres związany ze ślubem.
Podczas ceremonii Ananya prawie się nie odzywała. Kilka razy mężczyzna cicho pytał ją, czy wszystko jest w porządku, i za każdym razem słyszał dokładnie tę samą odpowiedź:
— Tak, wszystko jest dobrze.
Jednak ton jej głosu mówił coś zupełnie innego.
Po zakończeniu ceremonii krewni jeszcze przez długi czas składali nowożeńcom życzenia, robili sobie z nimi zdjęcia i wręczali prezenty. Przez cały ten czas Ananya ani razu nie odsłoniła twarzy.
Dopiero późnym wieczorem małżonkowie wreszcie zostali sami.
— Wygląda na to, że wreszcie wolno mi cię zobaczyć.
Wyciągnął rękę w stronę welonu, ale Ananya niespodziewanie złapała go za dłoń.
— Może… nie teraz?
Rajiv spojrzał na nią zaskoczony.
— Dlaczego?
— Jestem po prostu zmęczona.
Mężczyzna natychmiast poczuł, że żona czegoś mu nie mówi.
Dziewczyna milczała.
— Co się stało?
— Nic.
Rajiv delikatnie odsunął jej dłoń i bardzo powoli podniósł welon.
Po raz pierwszy zobaczył twarz kobiety, którą zaledwie kilka godzin wcześniej poślubił.
Jednak zamiast uśmiechu na jego twarzy pojawiło się niedowierzanie i przerażenie. Pan młody nawet w najgorszych wyobrażeniach nie spodziewał się zobaczyć czegoś podobnego 😨😱
Lewy policzek Ananyi był zaczerwieniony i lekko opuchnięty. Na skórze wyraźnie odznaczały się ślady palców, a tuż przy ustach widniało niewielkie skaleczenie.
Dziewczyna natychmiast odwróciła twarz.
— To nie ma znaczenia.
— Kto to zrobił?
Ananya nie odpowiedziała.
Rajiv zaczął w myślach odtwarzać wydarzenia całego dnia. Przy pannie młodej niemal bez przerwy znajdowali się krewni, przyjaciółki oraz kobiety z obu rodzin. Obca osoba praktycznie nie mogłaby się do niej zbliżyć, nie zwracając niczyjej uwagi.
A więc musiał to zrobić ktoś, komu Ananya ufała.
— Stało się to dzisiaj?
— Jeszcze przed ceremonią?
Ponownie przytaknęła.
Rajiv poczuł, jak ściska go w środku.
— Dlaczego nic mi nie powiedziałaś?
Ananya wreszcie podniosła na niego wzrok.
— Bo zabroniono mi o tym mówić.
Te słowa zaniepokoiły go jeszcze bardziej.
Ananya długo się wahała, ale w końcu wyznała, że mniej więcej dwadzieścia minut przed rozpoczęciem ceremonii do pokoju, w którym przygotowywała się do ślubu, weszła pewna kobieta.
Poprosiła wszystkie pozostałe osoby o wyjście, tłumacząc, że musi porozmawiać z panną młodą na osobności.
Początkowo kobieta zachowywała się spokojnie.
Zapytała Ananyę, czy naprawdę jest pewna, że chce poślubić Rajiva.
A potem zupełnie niespodziewanie powiedziała:
— Nadal masz czas, żeby odejść.
Ananya uznała, że może to być jakaś dziwna próba jej uczuć, dlatego odpowiedziała, że kocha Rajiva i nie zamierza rezygnować z małżeństwa.
Oświadczyła, że Ananya nie jest odpowiednią kobietą dla Rajiva, że po ślubie sprowadzi na jego rodzinę wyłącznie problemy i że do tego małżeństwa nigdy nie powinno dojść.
Dziewczyna próbowała wyjść z pokoju.
Kobieta jednak złapała ją mocno za ramię.
A kiedy Ananya stanowczo zażądała, żeby ją puściła, otrzymała silny policzek.
Uderzenie było tak nagłe, że dziewczyna z trudem utrzymała się na nogach.
Po chwili kobieta podeszła jeszcze bliżej i ostrzegła ją przyciszonym głosem:
Rajiv słuchał żony, coraz mocniej zaciskając pięści.
— Powiedz mi tylko jedno. Kim była ta kobieta?
Ananya spojrzała na niego, a po jej policzkach zaczęły spływać łzy.
Przez kilka sekund nie była w stanie wydobyć z siebie ani jednego słowa.
W końcu odpowiedziała niemal szeptem:
— Twoja matka.
Rajiv znieruchomiał.
Okazało się, że jego matka od samego początku sprzeciwiała się temu małżeństwu, ponieważ rodzina Ananyi była znacznie biedniejsza od ich rodziny. Liczyła na to, że jej syn poślubi córkę jednego z zamożnych znajomych, dlatego aż do ostatniej chwili próbowała zastraszyć Ananyę i zmusić ją, by sama zrezygnowała ze ślubu.
