Od trzech lat król każdego dnia przypominał swojemu synowi o tej samej sprawie.
— To ty pewnego dnia zasiądziesz na tronie. Nasze królestwo potrzebuje królowej. Czas przestać odkładać ślub.
Książę za każdym razem spokojnie kręcił głową.
— Nie zamierzam się żenić tylko dlatego, że wymaga tego obowiązek. Ożenię się dopiero wtedy, gdy spotkam kobietę, którą naprawdę pokocham.
Król ciężko wzdychał. Mijały kolejne miesiące, sąsiednie królestwa przedstawiały swoje księżniczki, najbogatsze rody marzyły o związaniu się z rodziną królewską, lecz książę niezmiennie odrzucał wszystkie kandydatury.
W końcu postanowił zorganizować niezwykły wybór przyszłej małżonki.
Raz w roku do pałacu zapraszano najpiękniejsze młode kobiety z całego królestwa. Każda z nich wcześniej przechodziła bardzo dokładną selekcję. Sprawdzano stan zdrowia, wychowanie, poziom wykształcenia, zachowanie na dworze, maniery, sposób poruszania się, a nawet postawę ciała. Wiele dziewcząt przygotowywało się do tego wydarzenia przez długie miesiące.
Nikt poza samym księciem nie wiedział, czemu miała służyć.
Na jego polecenie każda kandydatka musiała wejść do środka ramy i pozostać tam przez kilka sekund.
Książę uważnie przyglądał się każdej z nich, po czym spokojnie wypowiadał tylko jedno słowo.
— Następna.
Tak wyglądały kolejne trzy lata.
Setki młodych kobiet przeszły przez tę próbę, ale żadna nie zrobiła na księciu takiego wrażenia, by zapragnął spotkać się z nią ponownie.
W całym królestwie coraz częściej żartowano, że przyszły król nigdy się nie ożeni.
Pałac ponownie wypełniły dziesiątki pięknych dziewcząt w kosztownych sukniach. Uśmiechały się do siebie i prowadziły rozmowy, próbując ukryć zdenerwowanie.
Nagle wielkie drzwi otworzyły się z rozmachem.
Do sali weszła młoda, pulchna kobieta ubrana w prostą, lecz bardzo elegancką suknię. Od razu wyróżniała się spośród pozostałych uczestniczek.
Jej sylwetka wyraźnie odbiegała od ideałów urody, które na królewskim dworze uznawano za wzór piękna.
Kilka kandydatek natychmiast spojrzało po sobie.
— Czy ona na pewno trafiła we właściwe miejsce?
— Chyba pomyliła sale.
Po kilku sekundach niemal cała sala cicho się śmiała.
Nawet część dworzan z trudem powstrzymywała uśmiech.
Kobieta doskonale słyszała wszystkie te uwagi, ale spokojnie szła przed siebie, nie podnosząc wzroku.
Kiedy przyszła jej kolej, mistrz ceremonii już miał wywołać następną kandydatkę.
— Proszę wybaczyć, pani… Ta rama jest zbyt wąska. Lepiej będzie, jeśli…
Wtedy książę niespodziewanie uniósł dłoń.
— Nie. Niech przejdzie.
Kobieta powoli weszła do środka ramy. Minęła chwila i wydarzyło się coś, co wprawiło wszystkich obecnych w całkowite osłupienie. 😱😲
Przez kilka długich sekund nie wydarzyło się absolutnie nic. Nagle książę wstał z tronu. Nigdy wcześniej tego nie zrobił. Wszyscy spojrzeli na siebie z niedowierzaniem.
Powoli podszedł do ramy i zatrzymał się tuż przed kobietą.
— Jak się nazywasz?
— Isabella, Wasza Wysokość.
— Dlaczego postanowiłaś tu przyjść, mimo że wszyscy z ciebie szydzili?
Kobieta przez chwilę milczała.
Na sali zapanowała całkowita cisza.
Książę przez kilka sekund patrzył jej prosto w oczy, po czym nagle się uśmiechnął.
— Przez trzy lata nikt nie zrozumiał, dlaczego ta rama stoi właśnie tutaj.
Wszyscy wstrzymali oddech.
— Nigdy nie miała służyć do oceniania urody.
Po sali przebiegł cichy szmer zdumienia.
— Kazałem ją ustawić po to, by zobaczyć, jak ludzie traktują siebie nawzajem. Co roku najpiękniejsze kandydatki poniżały swoje rywalki, wyśmiewały je, zazdrościły im i cieszyły się z ich niepowodzeń. Dzisiaj wydarzyło się dokładnie to samo. Jednak tylko jedna osoba weszła do tej sali z godnością, nie odpowiedziała na ani jedną zniewagę i zachowała szacunek nawet wobec tych, którzy się z niej śmiali.
Po tych słowach odwrócił się w stronę ojca.
— Właśnie takiej kobiety szukałem przez wszystkie te lata.
Król powoli podniósł się z tronu.
Przez kilka chwil uważnie przyglądał się Isabelli, po czym uśmiechnął się z uznaniem.
— Teraz rozumiem, dlaczego wybór zajął ci tyle czasu.
Kilka miesięcy później w pałacu odbył się królewski ślub.
Nowa księżna otworzyła bezpłatne szkoły, wspierała ubogie rodziny, pomagała sierocińcom i nigdy nie oceniała ludzi na podstawie wyglądu ani ich pochodzenia.
